Contos do País do Solpor



O meu perfil
anoiteamericana@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Un moderno no arcén (e IV)





Ata as oito non ía abrir a caseta de inscripcións. Faltaba ainda media hora e xa tiven serias dificultades para aparcar a miña Volusia nas cercanías. Por non falar da inmensa cola dos que queríamos sermonos os primeiros en inscribirnos.

Nas cercanías xa había xente montando as primeiras tendas de campaña e a cousa , ainda que este ano por mor dun pelotazo urbanístico o Val das almas onde se asentaba a Concentración sufríu un bocado na súa superficie, prometía encherse xa neste primeiro día da festa moteira.

Ás oito en punto , sen demora a cola escomezou a moverse e avanzar a bon ritmo. Antes de que me dera tempo a buscar a ninguén dos compañeiros que viñan en camiño xa estaba na porta da caseta.

Xusto cando ía entrar para iniciar os trámites vin pasar unha Fazer cunha silueta no asiento do copiloto que me resultou familiar. Seguinos coa mirada e ó aparcaren xa vin que non estaba trabucado. Os primeiros pelegríns do Norte eran chegados.


Deixei o meu sitio na cola e achegueime a xunto deles. Antes de que tivera tempo a quitar o casco xa estaba eu dándolle unhas palmetadas na cachola de Puchi, mentres a súa copilota escachaba de risa e Xavier aparcaba tamén ó noso carón.


Saudos, crónica rápida da viaxe (a deles pola Ruta da Prata) e volta de novo para a cola. Por eles entereime de que Tino e Abel chegarían ó día seguinte e de que Gloria , Kike e Kike Jr. Xa estaban coa acampados nunha esquina da nova zona de acampada que tiveron que habilitar para compensar a falta de espazo deste ano.

Unha vez inscritos, en ben pouco tempo, por certo, xa que a eficiencia da organización seguía sendo a norma, fumos en santa compaña ata achegármonos a onde estaba o campamento base dos “Artabros ”. Alí xa Kike montara a súa tenda-chalet e alí empezaron, mellor dito empezamos a montar o resto do campamento.

A zona notábase que non tiña a rodaxe dos anos anteriores. O chao estaba cheo de raices de piñeiros , había moita area das dunas cercanas e o solpor estaba xa enriba co cal teríamos que darnos presa ou ficaríamos sen luz.

Eu, dada a falta de experiencia de Xavier nesto do “camping”, apresteime a botarlle unha man coa montaxe da súa minúscula tenda monopraza. E menos mal que andibemos listos, porque se non collíanos a noite e non habería quen lle dera traza ó asunto.

Mentres, Kike e Puchi estaban facendo o propio con Mario, que tamén viña de estrea.

No tocante á concentración propiamente dita compre dicir que non tiña que ver moito coa do ano pasado. Máis xente , en menos sitio e unha organización que se notaba que non lle tiña tan ben collido o punto ó lugar ó contrario que no 2008 que xa levaba anos de rodaxe no mesmo sitio.

Eu, como ficaba a vinte minutos de Faro ía e viña da concentración. Aproveitaba a tardiña para pasala na praia de Quarteira ou ben na piscina do hotel, onde ó final se uniron a maioría dos artabros acampados para tratar de escapar dos 44º C. que chegou a marcar o termómetro a tarde do venres ; e achegándonos á hora dos conciertos e xa na fresca (con só 30ºC) desfilábamos camiño do mogollón. Todos uniformadiños coa camiseta do motoclube (deseño de Puchi, ben bonito por certo) e o que máis e o que menos co casco aberto, gafas de sol, unhas bermudas e abondaba. É que encima o aire que recibíamos ó rodar era quente e non había quen soportase máis roupa encima.

Eso á ida, que ainda facía soliño. O problema era á volta. Verás:

Son consciente de que unha “amoto” como a Volusia exixe uns sacrificios de imaxe que non podes esquecer , esto é: un “look” acorde ó da moto , polo cal non me apeaba das miñas gafas “Wayfarer” porque ,claro, para seres guapo tes que sofrir.

E á ida cara Faro, ainda ,ainda...; mais á volta (ó redor das tres da mañá) maldita a gracia que me facía sair da concentración todo retrachero e moderno na miña Volusia coas “Wayfarer” calzadas , pero sen ver un pemento. Eso sí, como moito en 2ª, por mor de non levarme a ninguén por diante.

Aguanto ata deixar atrás a concentración, paro, colgo as gafiñas na camiseta e tiraba para Quarteira.

Eso en teoría.Ò empezar a darlle algo de caña pola autovía noto como se un paxaro me pasara rozando a cara e me golpeara no casco... pero ,claro un paxaro pola noite non tiña moito senso.

Boto man ó meu peito para ver se por un acaso foran as “Wayfarer”, e Oh, desjrasia!!! Sairan voando do meu cuello!!

Freno en seco, baixo da moto e dispóñome a voltar atrás a pe para per se coa luz dos coches as atopaba.

Nada. Seguro que foran parar á calzada e un coche as machacara...; pero non me dou por vencido e co meu móvil a modo de linterna volvo à búsqueda mentres me vou encomendando a Santo Antoniño de Lisboa... E apareceron!. Enteiras e todo.

Como resumo, só direiche que as actuacións ó longo dos tres días propiamente ditos non defraudaron: Loquillo, Europe (sí os míticos suecos), e un coro Gospel , así como o grande espectáculo que conformábamos os asistentes cada un de seu pai e súa nai. Á volta parada en Lisboa de toda a tropa artabra con cea incluida na Trinidade e un dixestivo no Pavellao Chinés.
Ata o ano que ven!
Comentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-12-2009 18:47
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
5 Comentario(s)
1 Magnifico como siempre....
Pero y#blgtk08#o daba algo por una foto con las gafas.
Comentario por (19-12-2009 16:44)
2 Es a hostia, tio! Vago como ti so#blgtk08#lo, pero riome a cachón contigo.
Comentario por Carlos (30-12-2009 11:37)
3 hay momentos en los que hasta envidio tu mo#blgtk08#do de vida, un saludo desde la isla blanca
Comentario por many (02-01-2010 12:36)
4 pero non deixaras o telefono#blgtk08# movil no punto de partida?
Comentario por (11-01-2010 12:43)
5 E lojo, non pudo comunicarse por esas cousas que teñen un tf#blgtk08#no. que funciona con moedas, ou xa non vos lembrades delas?
Comentario por Cris (16-01-2010 14:53)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal