Contos do País do Solpor



O meu perfil
anoiteamericana@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Un moderno no arcén (III)





Tomeime tres “bicas cheias” que , para o meu saber e entender , habían de manterme desperto ata chegar ó Algarve.
Alomenos eso pensaba. Mais , cando pola popa da miña Volusia xa ían quedando atras as últimas casiñas de Setúbal, notaba como os ollos se me pechaban sen remedio. Abrín o casco para que o vento de viaxe me despexara; pero a estas alturas da mañá (dez horas, hora local) a temperatura que marcaba o termómetro do meu manillar xa riscaba os 35º e o ar que me aloumiñaba a cara era como o que percibes ó abrires a porta dun forno de panadeiro.
Optei por tirar un pouquiño máis ata atopar unha gasolineira. Alí pensaba encher o depósito da moto, refrescarme,... e xa veríamos.
Quedaba pouco para Grándola, e como queira que ainda tiña gasolina abondo decidín coller unha botella de auga fría para botarme pola cabeza e así , xa máis esperto, seguir ata a Vila Morena.
Non che eran moitos Kms. , mais fixéronseme eternos.
Xa estaba chegando e decidín parar na área de servizo que tes xusto na entrada. Non podía máis. Aparquei á sombriña dunha “azinhiera”, quitei o casquiño e tumbeime na herba ó carón da Volusia. O xusto para recuperarme un pouco, pensei.
Sí, foi só un "pouco" de caseque tres horas!
É curioso, pero mira ti que na miña primeira viaxe ó Algarve na vella Yamaha XJ tamén paráramos a xantar en Grándola , e agora ,algúns anos despois, e dada a hora que era, pensei que podería aproveitar e ver se ainda existía o Restaurante “A Lanterna” ,onde tan ben xantaramos aquel grupo de tolos aventureiros que saíran a lombo de cinco motos camiño de Andorra unha Semana Santa; e acabaran cruzando o Estreito rumbo ó Norte de Africa e voltando cara á cidade de partida pola Ruta da Prata.
Aquí me tes, dazaoito anos despois, disfrutando do ar acondicionado e dun bo menú na “Lanterna”.
Supoño que este é un deses círculos máxicos que de vez en cando pechas ó longo da vida.
Érache outra cousa. Agora , xa descansadiño e ben alimentado podía seguer ruta cara o Sur.
Non queiras saber a temperatura ambiente.
Menos mal que xa restaban ben poucos kms. , que se non compría alongar a sobremesa e agardar a que baixara un pouco a calor, pero bueno, xa estaba de novo “on the road”.
Este último tramo da ruta foiche ben rapidiño. Supoño que influía a necesidade de manter un fluxo de ar na cara para mitigar un chisco a temperatura e en parte as ganas dunha ducha. O caso é que vinme na entrada de Faro antes de que abriran a oficina de inscripcións da Concentración; así que encamiñei o meu rumbo cara a Quarteira, onde tería a miña base , nun hoteliño con piscina.
Non queiras ver como e canto creceu e cambiou Quarteira desde aquela na que estiveramos ti e máis eu por aquí. Estaba ,agora todo cheo de edificios, rúas, xardíns … perfectamente urbanizado e non recoñecible.
Claro, pasaran moitos anos, a vila crecera en relación inversa ó que o fixera o meu pelo ,e ainda que confiaba en dar pronto co hotel; precisei de varias voltiñas e preguntar a unha amble aborixen para chegar a él.
Ah!, da igual que sexa en terra como no mar. Canto se agradece unha ducha , e xa postos, un chapuzón na piscina que había ó pe do piñeiriño onde se enclavaba o hotel.
Sonche un home novo.
Agora xa podía dirixirme á Concentración onde ,esa era outra, a ver como carallo ía dar cos compañeiros da Coruña, de Pontevedra e de Vigo que estarían a punto de chegar ; e cos que quedara...

Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-11-2009 15:18
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 El cuerpo que las hace las paga..ja.ja.j#blgtk08#a.
Pero no me das pena ninguna...
Comentario por (19-12-2009 16:39)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal